Paul Bos


"Van afdelingshoofd naar ‘gewoon collega Paul'. Een stap terug? Voor mij juist een stap vooruit!”

Hij lacht er hartelijk om. “Achteraf bekeken heb ik mijn eigen droombaan ontwikkeld”, zegt Paul Bos (61), regisseur bronaanpak bij waterschap Aa en Maas. Voor die nieuwe functie verruilde hij zijn baan als afdelingshoofd. Daardoor heeft hij zijn werkplezier terug.

In mijn hoofd had ik al afscheid genomen

In februari 2025 begon het te knagen. Na achttien jaar leidinggeven was Paul toe aan iets anders. Hij wilde, zoals hij het zelf noemt, terug naar de inhoud. Maar wat dan? En hoe zouden anderen aankijken tegen zo’n stap?

Tijdens een sabbatical van twee maanden toerde hij met zijn motor door Duitsland, België, Luxemburg en Nederland. Hij genoot van de vrijheid en de open weg die voor hem lag. En elke avond dacht hij na over zijn toekomst. Allerlei beroepen schoten door zijn hoofd, zelfs taxichauffeur en rijinstructeur. Toch kreeg hij geen vat op wat hij werkelijk wilde. “Ik wist dat ik iets anders wilde doen, maar niet wat”, zegt hij.

Dus keerde hij terug in zijn rol als afdelingshoofd. “Ik had leuk werk, een leuk team. Ik dacht: ik richt mijn functie gewoon anders in, dan past die vanzelf weer bij me. Maar dat was naïef. In mijn hoofd had ik namelijk al afscheid genomen.”

Baas in eigen buis

In die periode ontwikkelde hij de functie van regisseur bronaanpak. Paul: “Als waterschap willen we baas in eigen buis zijn. We willen beter weten wat bedrijven op het riool lozen, zodat we vervuiling kunnen tegengaan en de waterkwaliteit kunnen verbeteren. Met de functie regisseur bronaanpak kunnen we daar nog gerichter aan werken.” Hij zette de vacature intern uit, maar er kwam geen reactie op. “Gelukkig maar, nu kon ik hem zelf oppakken.”

Mijn insteek was vanaf het begin: ik ben gewoon Paul, een collega

Van afdelingshoofd naar teamlid. Veel mensen noemen dat een stap terug. “Voor mij is het juist een stap vooruit”, zegt Paul. “Als afdelingshoofd werd ik geleefd. Soms had ik wel veertien afspraken op een dag. Ik voelde me weleens een huisarts. Nu boek ik zelf weer resultaten op inhoud. Dat maakt me trots.”

“Het waterschap vond mijn baanwissel spannend. Grappig, ik had daar niet bij stilgestaan. Collega’s moesten eraan wennen dat hun leidinggevende ineens als gewoon teamlid tussen hen in stond. En het nieuwe afdelingshoofd zei: ‘Paul, jij hebt dit tien jaar gedaan en nu kijk je mee hoe ik het doe’. Nou, zei ik, van mij krijg je geen last. Mijn insteek was vanaf het begin: ik ben gewoon Paul, een collega. Ik heb daar goed over nagedacht. Ik trek bijvoorbeeld geen pak meer aan. Ik stel me anders op: ik geef collega’s nog wel tips, maar vooral als ze daar zelf om vragen. Ik dring me niet op. Voor mij was dit een makkelijke stap. Ik voel me helemaal comfortabel.”

Ik ga uit van wat er al ligt

Als regisseur bronaanpak zoekt Paul naar bedrijven die stoffen lozen waar het water niet beter van wordt. Dat doet-ie anders dan andere waterschappen. Veel waterschappen beginnen met uitvoerige metingen. Die leveren waardevolle inzichten op, maar kosten tijd en geld. Paul gebruikt bestaande meetresultaten als vertrekpunt en gaat meteen in gesprek. “Met AI analyseerde ik rapporten van andere waterschappen. Zo kwam ik tot een top vijf van branches waar waarschijnlijk veel schadelijke stoffen vrijkomen, zoals de automotive.”

Na die eerste analyse stapte hij binnen bij een garagehouder. “Ik vroeg hem of hij weleens in de Maas zwom. ‘Ja,’ zei hij, ‘en dan neem ik mijn kinderen mee’. Ik vertelde dat ik dat zelf niet doe, vanwege de schadelijke stoffen in het water. Stoffen die ook vanuit de autobranche in het riool terechtkomen, mogelijk ook vanuit zijn garage. Dat kwam bij hem binnen.”

Ik overtuig liever een hele keten dan één garage

Eén garagehouder overtuigen is een goed begin maar in een klap een grote keten voor zich winnen, is beter. Dus mailde Paul de CEO van een van de grootste autobedrijven van Nederland. Hij vroeg of hij wist van de schadelijke stoffen. En of het bedrijf samen met Aa en Maas aan oplossingen wilde werken. Niet veel later zat Paul aan tafel op het hoofdkantoor in Waalwijk. “Veel bedrijven willen best veranderen, maar weten niet altijd hoe. Daar help ik ze graag bij.”

Niet de matchmaker van milieuvriendelijk Nederland

Ook via wasstraten belanden veel schadelijke stoffen in het riool. Dus nam Paul contact op met een fabrikant van schoonmaakmiddelen. “De eigenaar wilde wel milieuvriendelijke producten maken, maar twijfelde of garages daarop zaten te wachten. Dus koppelde ik hem aan die grote keten.” Met branchevereniging BOVAG ontwikkelt Paul een toolbox voor garage- en wasstraathouders. Daarmee leren ze hoe ze kunnen werken zonder dat er rotzooi in het riool komt en welke milieuvriendelijke wasmiddelen ze daarbij kunnen gebruiken.

Is Paul Bos daarmee de grondlegger van de milieuvriendelijke wasstraat? “Nee, dat vind ik een te grote broek om aan te trekken, maar er gaat wel veel gebeuren nu.” Hij ziet zichzelf ook niet als matchmaker in milieuvriendelijk Nederland. “Het is niet mijn functie. Maar als organisaties vooruitgang willen en ik ze met elkaar kan verbinden, dan laat ik die kans niet liggen. Daar zit namelijk ook winst voor het waterschap: minder vervuiling van het water.”

Ga ik het redden in dit gesprek...?

Paul noemt zijn werkwijze ‘prikkelend’. Hij trekt de stoute schoenen aan en kijkt wat hij bereikt. Eenmaal op gesprek voelt hij zich positief gespannen. “Dat komt door mijn drive om iets voor elkaar te krijgen. Ga ik het redden in dit gesprek? Een organisatie of ondernemer kan namelijk ook zeggen: ‘Hier heb je koffie, dit is ons verhaal, maar we blijven het doen zoals we doen’.”

"Ik krijg er bakken energie van"

Terug naar de inhoud, minder managementtaken. Bedrijven prikkelen om betere keuzes te maken. Paul krijgt er bakken energie van. Zijn onconventionele aanpak speelt daarbij zeker een rol. “Door voort te bouwen op bestaand onderzoek heb ik in mijn eerste halfjaar geen budget aan nieuwe metingen hoeven besteden. Af en toe mijmer ik: pak ik het wel goed aan? Daar zit ook een soort onzekerheid, ja, zelfs op mijn leeftijd. Maar nu ik binnen ben bij bedrijven en samenwerk met BOVAG, weet ik dat deze aanpak werkt. Mijn doel: dat er zo min mogelijk schadelijke stoffen in het rioolputje verdwijnen.”

Vacatures en jobalert

Waar word jij blij van tijdens je werk? Wij vragen het onze spetters in de rubriek Wat drijft jou. Denk je nu: dat lijkt me een toffe organisatie om te werken? Houd dan onze vacatures in de gaten of schrijf je in voor onze jobalert.

Vragen? We helpen je graag!