Pim Rijkers

“Ik vind het fantastisch om aan gemaal Crèvecoeur te werken,” zegt technisch manager Pim Rijkers. “Maar eerlijk, ik hoop dat we ’m nooit nodig hebben. Dat zou namelijk betekenen dat we hoogwater hebben.” Die tegenstelling typeert Pims werk bij ons waterschap.

Samen met een team van specialisten bouwt Pim aan installaties die Oost-Brabant moeten beschermen tegen extreem hoogwater. Installaties die er over honderd jaar nog moeten staan. Voor generaties die hij zelf nooit zal kennen.

Voor de bouw van rioolgemalen, stuwen en sluizen heeft waterschap Aa en Maas een goed adres: de afdeling Ontwerp & Realisatie, waar Pim werkt. Die afdeling is het architect-, ontwerp- en bouwbureau ineen.

Als technisch manager verbindt Pim allerlei specialisten en slimme, technische mensen. Dat geeft energie. “Samen zijn we aan het ontwerpen, aan het bouwen. Totdat er een mooi resultaat staat: een installatie die een belangrijke rol speelt in de waterhuishouding van ons werkgebied en inwoners beschermt tegen hoogwater. Nu en in de toekomst.”

Bij Ontwerp & Realisatie ziet Pim een project van dichtbij groeien. “We hebben alle disciplines aan boord en realiseren projecten van aanvraag en budget tot en met de uitvoering. Daarna dragen we het netjes over aan beheer. Omdat alles samenkomt, blijf ik het hele traject betrokken. Dat is anders dan bij een bouwbedrijf, waar je vaak als specialist aan één onderdeel werkt. Ik maak zo’n project echt van begin tot eind mee en zie het tot leven komen.”

Gemaal Crèvecoeur

Neem de uitbreiding van het gemaal bij spuisluis Crèvecoeur. Een megaproject dat Oost-Brabant beschermt tegen zware wateroverlast. Pim: “Als het water in de Maas te hoog staat, dan kunnen onder meer de regio Den Bosch, Vught en omliggende dorpen te maken krijgen met wateroverlast. Net als snelwegen en andere infrastructuur. Dat levert een gigantisch maatschappelijk probleem op.”

Gemaal Crèvecoeur wordt het op twee na grootste van Nederland, na IJmuiden en de Afsluitdijk. “Zo’n gemaal Crèvecoeur moet er honderd jaar tegenaan kunnen. We doen dit dus óók voor de generaties na ons”, zegt Pim.

Goeroe

Voor gemaal Crèvecoeur schakelde waterschap Aa en Maas de kennis in van Guus van Beveren, een goeroe op dit gebied. Hoewel Pim met zijn dienstverband van vijftien jaar geen groentje meer is in de waterwereld, leerde ook hij nog volop tijdens het traject. “Gaaf om met Guus mee te kijken: hoe vlieg je de bouw van zo’n gemaal aan? We zijn ook op werkbezoek bij Sluizencomplex IJmuiden geweest, één van de grootste ter wereld. Wat kunnen we daarvan leren? Wat zijn de plussen en de minnen? Nederland is nog altijd koploper in dit soort installaties. Vanuit de hele wereld komt men kijken hoe we het doen in een land dat grotendeels onder zeeniveau ligt”, zegt Pim trots.

Werken aan miljoenenprojecten

Als technisch manager zorgt hij dat alle betrokken specialisten samenwerken. Daar ligt hij overigens niet wakker van, ook niet als het gaat om zulke belangrijke en dure projecten. “Ik sta heel positief in het leven. Ik ben een verbinder. Dat zit in de aard van het beestje. Ik werk graag met verschillende mensen samen. Ieder mens deugt en iedereen heeft kwaliteiten. De kunst is om die kwaliteiten te vinden.” Nu zit het met zijn managementskills wel goed. Pim traint in zijn woonplaats Vorstenbosch namelijk een voetbalteam vol puberende meiden. “Daar heb ik dezelfde aanpak als op het werk: “Met opbouwende kritiek help ik mensen vooruit.” En of het nog niet genoeg is, organiseert hij ook wekelijkse bootcamplessen voor zijn collega’s.

Spanning

Toch, zo’n megaproject als Crèvevoeur brengt zeker wat spanning met zich mee, erkent hij. “Het is niet alleen een project van Aa en Maas, ook van enkele gemeenten, de provincie en waterschap De Dommel. Iedereen heeft er een mening over. Soms zijn wij al drie stappen verder en krijgen we van andere partijen vragen die al lang achter ons liggen. Dan denk ik weleens: hoe kunnen ze het niet begrijpen? Maar dat kan ook aan onze uitleg liggen. Wij zijn techneuten en gaan al snel diep de inhoud in. Het in Jip-en-Janneketaal uitleggen, dat is een kunst. Leuk, maar ook uitdagend.”

Trailrunning

Als het een keer moeilijk wordt, dan kan Pim terugvallen op een van zijn hobby’s: trailrunning, tientallen kilometers hardlopen door ruig terrein. Pim: “Ik denk weleens: waar ben ik mee bezig? Dan zegt een stemmetje in mijn hoofd dat ik ermee moet ophouden. De kunst is om dat overboord te gooien en tegen jezelf te zeggen: niet zo zeuren, doorgaan. Bij trailrunning zal ik toch thuis moeten zien te komen. In projecten werkt dat soms ook zo. Vooral op momenten dat het tegenzit, kan ik terugvallen op mijn lessen uit trailrunning om doelen te halen.”

Daarvoor kan hij ook altijd leunen op zijn collega’s. Net als tijdens het trailrunnen, waar lopers elkaar er op moeilijke momenten doorheen helpen. “Soms zegt iemand: loop maar achter mij aan, kijk maar naar mijn hakken. En een volgende keer zijn de rollen omgedraaid.” Zo werkt het volgens Pim ook in een project: de ene keer word je meegenomen, de andere keer trek jij een collega erdoorheen. Tot je samen de eindstreep bereikt. Voor Pim en zijn team is dat bijvoorbeeld een gemaal dat honderd jaar mee moet kunnen.