Je wilt je huisdier beschermen tegen vlooien en teken. Logisch. Maar een deel van die middelen komt uiteindelijk in het water terecht. Als waterschap zien we dat werkzame stoffen via haren, uitspoeling of een zwembeurt van je hond in sloten, vijvers en beken belanden. Daar kunnen ze schadelijk zijn voor insecten en waterdieren. Dat is geen ver-van-je-bed-probleem, maar iets wat direct samenhangt met dagelijkse keuzes thuis.
“Wat veel mensen niet weten, is dat deze middelen niet alleen op het dier blijven, maar via allerlei routes in ons watersysteem terechtkomen. In ons gebied meten we die stoffen, zoals imidacloprid, regelmatig in sloten en beken, en zien we dat normen op meerdere plekken worden overschreden. Dat maakt het belangrijk om bewust te kijken naar wanneer en hoe je deze middelen gebruikt”, zegt Sikko Oegema, dagelijks bestuurder waterschap Aa en Maas
Goede alternatieven beschikbaar
Dat handelingsperspectief is er gelukkig ook. Er zijn steeds meer middelen beschikbaar die minder schadelijk zijn voor het milieu. Door je dierenarts of dierenspeciaalzaak gericht te vragen naar milieuvriendelijkere alternatieven, maak je al een bewuste keuze. Gebruik middelen bovendien alleen als het echt nodig is. En heb je je dier net behandeld? Laat het dan niet meteen zwemmen in natuurwater. Ook het opruimen van haren bij het restafval en het inleveren van oude vlooienbanden als klein chemisch afval helpt om vervuiling te voorkomen.
Samen werken aan schoon water
Schoon water begint niet alleen bij zuivering en toezicht, maar juist ook bij wat er thuis gebeurt. Door anders om te gaan met vlooienbanden en andere middelen kun je eenvoudig bijdragen aan schoner water. Zo bescherm je niet alleen je huisdier, maar ook de natuur en de kwaliteit van ons water.