Persoonlijke verhalen over hoogwater


Een noodsituatie brengt het beste in mensen naar boven

Ook in 1993 stond het water hoog tegen de Maasdijk. Wim de Kleijn kan het zich als bewoner van Keent nog goed herinneren.  
“We kregen ’s morgen rond half tien een telefoontje met de boodschap dat mens en dier voor vijf uur die middag Keent uit moesten zijn. Keent heeft maar twee toegangswegen en die zouden aan het einde van de middag onbegaanbaar worden, zo werd voorspeld. Keent is een kleine gemeenschap waar buren elkaar helpen, maar nu stond iedereen tegelijk voor dezelfde opgave. Dat zorgde voor flink wat paniek, dat kun je je vast wel voostellen.

Lees het verhaal 'Een noodsituatie brengt het beste in mensen naar boven'

De noodzaak van veilige dijken bovenaan de politieke agenda

Carlos Ceelaert vertelt over zijn hectische start als hoofd sector Planvorming en Nieuwe Werken. En over de verandering die het hoogwater teweeg bracht.
“Op 1 januari 1995 startte ik in mijn nieuwe functie als hoofd sector Planvorming en Nieuwe Werken bij waterschap de Maaskant waar ik voorheen hoofd Technische Dienst was. Binnen mijn takenpakket viel naast beleidsvorming voor de verschillende taken van het waterschap, ook het realiseren van nieuwe werken zoals dijkverbetering en verbetering van de waterhuishouding. Meteen de eerste maand in deze nieuwe functie kreeg ik te maken met extreem hoog water. Een noodsituatie waarin uiterst intensief werd samengewerkt en 24 uur per dag gecommuniceerd werd met onze partners en andere belanghebbenden.

Lees het verhaal 'De noodzaak van veilige dijken bovenaan de politieke agenda'

De hele nacht doorwerken om een doorbraak te voorkomen

Ben van Lith was als Sloopwerken van Lith op de laatste werkdag van 1993 aan het werk in Oss. Die dag verliep anders dan normaal.
“We waren net klaar met de sloop van het woonhuis en schuur van Verhuisbedrijf Harrie van Erp, toen ik vanaf ons kantoor werd gebeld. Of wij machines hadden en puin? En of we zo snel mogelijk naar Kessel konden komen, want daar stond het water gevaarlijk hoog. Dus in plaats van naar de kerstborrel reed ik met de shovel zo snel als ik kon naar de aangegeven locatie.

Lees het verhaal 'De hele nacht doorwerken om een doorbraak te voorkomen'

De rust bewaren door teamwork en duidelijke communicatie

Lambert van den Berg maakte als dijkgraaf het hoogwater van zowel 1993 als 1995 mee. ‘Doordat we ons tegen het hoogwater in 1993 zo goed hadden kunnen verweren, had ik er alle vertrouwen in dat dit opnieuw zou lukken.’
“Je moet je voorstellen dat we destijds al in geen jaren meer te maken hadden gehad met hoogwater. Met onze eigen medewerkers van het waterschap hielden we in de zomer van 1993 jaar een soort rampenoefening. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat die niet veel indruk maakte: het was een prachtige tropische zomerdag en extreem hoogwater werd niet in de nabije toekomst verwacht. Toch besloten we begin december de inmiddels “vergeelde” lijst met dijkwachten te actualiseren. We nodigden hen bij ons uit om het calamiteitenplan hoogwater te presenteren en uitleg te geven over hun rol daarin.

Lees het verhaal 'De rust bewaren door teamwork en duidelijke communicatie '

Je leert op zo’n moment je vrienden kennen

Lambert van Boxtel had destijds een akkerbouw- en loonbedrijf in de uiterwaarden van Megen. Hoewel de gemeente in 1995 aandrong om te vertrekken, had hij zijn maatregelen al genomen. 
“We kregen in 1993 en 1995 te maken met het hoge water. De eerste keer was het voor ons nog uitvinden hoe we ons op een goede manier konden beschermen. We hebben bij ons bedrijf ervaring met grondverzet dus de mankracht en materialen om een dijk aan te leggen waren aanwezig. In 1993 moesten we in etappes de dijk ophogen. Ruim een jaar later kwam het water nog hoger, maar wisten we beter hoe we het moesten aanpakken en hebben we in een keer een dijk op de juiste hoogte gemaakt, bij ons eigen perceel en dat van onze buren. Een groot compliment voor mijn medewerkers!

Lees het verhaal 'Je leert op zo’n moment je vrienden kennen'